Tag Archives: Nederlandse bijdrage

Nieuw Vakblad Projectmanagement

image001Genietend van de zon toch met je vakgebied bezig zijn, het kan. KWD resultaatmanagement heeft ons vakgenoten verwend met een nieuw tijdschrift Vakblad Projectmanagement. Op papier, en dat in het digitale tijdperk, en dat juich ik van harte toe. Ik blijf het namelijk lastig vinden om op mijn iPad een vakblad te lezen.

KWD Resultaatmanagement als uitgever is niet nieuw. De afgelopen jaren hebben zij al zes, zeer positief ontvangen, boekjes uitgebracht in de KWD reeks van en voor projectmanagers. Zie hiervoor de verschillende recensies op mijn blog.

Dit nieuwe vakblad heeft een vergelijkbare frisse layout en leest vlot weg. Dit nummer omvat een aantal artikelen waarin een agile aspect centraal staat. In het eerste artikel wordt ingezoomd op de vraag of of persoonlijkheidskenmerken van traditionele projectmanagers verschillen van die van agile projectmanagers. Een ander artikel onderzoekt of agile nu echt een succes is of niet? Ook wordt ook de opdrachtgever binnen de agile wereld belicht. Is hij de boosdoener achter niet-succesvolle agile projecten? De agile gerelateerde artikelen worden afgesloten met een inkijkje in het renovatie Velsertunnel project waarin agile gewerkt werd zonder dat ze het agile noemden.

Naast de agile gerichte artikelen een stuk over persoonlijk leiderschap en authenticiteit. Wat mij betreft cruciale eigenschappen voor alle projectmanagers en niet alleen binnen de museumwereld, zoals ook in een volgend artikel over de gemotiveerde projectmanager tot uitdrukking komt.

De artikelen worden afgewisseld met een aantal filosofische columns die je wederom aan het denken zetten!

Verder is in het blad een plek ingeruimd voor een afstudeerder. In dit geval over een literatuuronderzoek naar de invloed van agile werken op de motivatie van softwareontwikkelaars.

Conclusie: lof voor KWD Resultaatmanagement die het aandurft (ik heb begrepen dat ze in ieder geval de komende twee jaar in totaal acht nummers gaan maken) om een nieuw vakblad uit te brengen en dan ook nog een keer zonder reclame. Zoveel vakbladen zijn er niet in Nederland. En door een stevige redactieraad is ook de kwaliteit van de artikelen gewaarborgd zoals we in dit eerste nummer hebben kunnen constateren. Ik kijk uit naar nummer twee!

“Knowledge increases by sharing but not by saving.” – Kamari aka Lyrikal

Op de site van KWD Resultaatmanagement kan je je abonneren op dit blad.

Boek launch: Scaling agile in organisaties – Wegwijzer voor projectmanagers en agile leads

Tijdens het 20ste BPUG seminar vond ook de launch van mijn nieuwe boek plaats. Altijd leuk zo’n mijlpaal en ondertussen al vele enthousiaste reacties ontvangen. Ook hebben wij, Bert Hedeman, Hajati Wieferink en ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de nieuwe naam van onze organisatie wereldkundig te maken. Het is geen Hedeman Consulting meer maar HWP Consulting om daarmee de complementaire kennis en ervaringen van ons drieën te benadrukken.

20170613_133950

Boek preview

Scaling agile in organisaties gaat over organisaties die stappen willen zetten om teams meer autonomie te geven door besluitvorming decentraal neer te leggen en managementlagen en managers weg te halen om de teams zelforganiserend te laten optreden.

OMS_SCALING_AGILE_v6Business agility (oftewel de vraag: hoe wendbaar is je organisatie) is meer en meer onlosmakelijk verbonden met het bestaansrecht van organisaties. Het snel en accuraat kunnen inspelen op consument- of klantbehoeftes is van levensbelang. Iteratief en incrementeel ontwikkelen biedt betere oplossingen en waarborgen om producten fit-for-purpose te laten aansluiten bij de eisen van klanten; beter dan een watervalaanpak waarbij alle eisen al aan de start gedefinieerd worden en gedurende het ontwikkelproces in principe bevroren blijven.

Vele organisaties hebben stappen gezet om teams meer autonomie te geven door besluitvorming te decentraliseren. Ze hebben managementlagen en managers weggehaald om de teams zelforganiserend te laten optreden. In dit eerste deel komen enkele agile aanpakken van het eerste uur aan bod. Dit betreft agile aanpakken op teamniveau. Daarnaast beschrijf ik wat het betekent als er meerdere teams met elkaar moeten samenwerken.

Kijkend naar zo’n agile team, werkend met Scrum (met voorgeschreven rollen) of Kanban (zonder voorgeschreven rollen), komen de vragen op of er in zo’n constructie met een ontwikkelteam en Product Owner (typische Scrum-rol) nog wel sprake is van een project en of er dus nog wel plaats is voor een projectmanager. Een project is een tijdelijke multifunctionele organisatie, werkend met een start- en einddatum, opgezet om een uniek product of unieke dienst of release van een product of dienst op te leveren, rekening houdend met onzekerheid en onderbouwd door een businesscase, waarbij de juiste mensen voor het projectteam worden gezocht. Er zijn ondertussen verschillende cases bekend van organisaties die alle project- en programmamanagers hebben laten afvloeien en hiervoor in de plaats zijn gaan werken met Product Owners en Scrum Masters.

Zelf ben ik van mening dat het compleet afbouwen van alle project- en programmamanagers een brug te ver is. Wel geloof ik dat het aantal project- en programmamanagers bij veel organisaties sterk kan afnemen, maar er zullen situaties zijn waar toch een beroep op project- en/of programmamanagers gedaan moet worden. Wellicht worden ze dan anders genoemd, maar de rolinvulling zal veel gelijkenis vertonen met die van de project- of programmamanager. Ondertussen word ik gesterkt in dit idee door het feit dat ik organisaties in Nederland toch weer project- en/of programmamanagers zie aantrekken. Hierbij moet ik wel de kanttekening maken dat de opnieuw aangetrokken of overgebleven project- en programmamanagers veel vaker op de relatie zitten (stakeholdermanagement) en dat ze om zaken voor elkaar te krijgen invloed moeten uitoefenen zonder macht te kunnen hanteren.

Dit boek kan dus ook gebruikt worden door meer traditionele projectmanagers die zich een beeld willen vormen wat business agility gaat betekenen voor hun eigen rol. Blijven er traditionele of hybride projecten bestaan (projecten waarbij gebruikgemaakt wordt van zowel tijdelijke als permanente ontwikkelteams en waarbinnen gebruikgemaakt wordt van zowel agile als meer traditionele aanpakken) waarbinnen zij een projectmanagerrol kunnen blijven vervullen? Of is het zinvol dat zij zich binnen de lijnorganisatie meer gaan ontwikkelen in de richting van portfoliomanager, Agile Leader, Integration Manager, Roadmap Manager of Roadmanager, Release Train Engineer, Scrum Master, Agile Coach of Product Owner?

Ik ga in op verschillende agile frameworks die het op organisatiebrede schaal agile gaan werken ondersteunen. Ik schets eerst een handvat om de verschillende agile aanpakken mee te positioneren en vervolgens ga ik in detail in op een aantal van de meest gebruikte frameworks en geef ik een korte introductie van enkele minder gebruikte en minder bekende frameworks.

Ten slotte vergelijk ik verschillende frameworks en sluit ik af met een aantal, soms aan een specifiek framework gerelateerde, aanpakken om een agile framework te implementeren. Verder krijgt u mogelijke valkuilen waar u bij het implementeren van een agile aanpak rekening mee moet houden en antipatronen waar u tegenaan kunt lopen bij het gebruik van een agile framework.

BestellenScaling agile in organisaties

Boekrecensie: Kick-off – Methode voor het maken van je projectplan op één pagina waarbij je meteen tot de kern komt

9789461262127-480x600-2Anne Nieboer en Claire Lovell hebben met een aantal co-auteurs het boekje Kick-off – Methode voor het maken van je projectplan op één pagina waarmee je meteen tot de kern komt. Het is een vlot leesbaar (uurtje) en fris opgemaakt boekje.

Daar vorig jaar het boek Project Canvas – samen naar de kern van je project is verschenen ontkom ik er niet aan om ook een vergelijking te maken.

De kern van dit boekje beschrijft het canvas. Daarnaast krijg je ter inspiratie vier ingevulde canvassen en verder een aantal tips voor het werken met de canvasmethode.

In het canvas moeten de volgende onderdelen worden ingevuld waarbij de auteurs vier stappen, uit te voeren tijdens de project-start-up, volgen:

  1. Projectoriëntatie (Achtergrond, Toekomst, Titel)
  2. Projectdefinitie (Doel, Resultaten, Randvoorwaarden, Afbakening
  3. Activiteitenplan (Activiteitenplan, Risicoanalyse, als bijlagen bij het canvas)
  4. Beheersplan (Organisatie, Evaluatie, Geld, Mijlpalen).

ON_Kick-off_Canvas

De canvas is te downloaden op www.overnieuw.nl/kick-off.

Vergelijk ik deze canvas met de Project Canvas (zie bijbehorende blog) dan zijn de verschillende onderdelen te koppelen aan de vijf blokken:

  1. Wat? (Achtergrond, Probleem/Uitdaging, Doelen, Resultaat, Afbakening)
  2. Wie? (Opdrachtgever, Belanghebbenden, Projectteam)
  3. Hoe? (Aanpak, Risico’s, Afhankelijkheden)
  4. Waarbinnen? (Randvoorwaarden, Kwaliteit)
  5. Waarmee? (Tijd, Geld)

Grootste verschil zit tussen de Aanpak bij het Project Canvas en het Activiteitenplan. De auteurs stellen een activiteitenplan voor waarbij per op te leveren resultaat alle taken uitschrijven. Ik heb daar mijn vraagtekens bij daar ze verderop in het boekje aangeven dat de aanpak goed te combineren valt met Scrum. In plaats van taken is een productdecompositie of story map meer op zijn plaats.

Verder liggen Tijd en Mijlpalen in elkaars verlengde. Hier heeft mijn voorkeur het door de auteurs in het canvas voorgestelde visuele tijdslijn.

De vier voorbeelden geven een beeld van ingevulde canvassen. Jammer dat bij de voorbeelden de Activiteitenplannen en de Risicoanalyses ontbreken. Ook volgen geen van de voorbeelden de door de auteurs gegeven instructie bij de titel van de canvassen. Ook zijn bij een aantal canvassen bij Geld niet het projectbudget weergegeven en bij Organisatie niet de projectorganisatie.

Bij de vijf tips krijg je onder andere aanbevelingen hoe een project-kick-off te houden. Verder een korte beschrijving van Scrum. Jammer van de laatste zin waarin gesuggereerd wordt dat je net zo lang doorgaat met volgende sprints totdat het project succesvol is afgesloten. Een van de aspecten die je met een agile aanpak wilt bereiken is het kunnen vasthouden aan een opleverdatum en indien nodig de scope variabel maakt om toch aan de opleverdatum te kunnen voldoen. Daarnaast krijg je een toelichting op een projectevaluatie en het gebruik van een evaluatiespin (te downloaden op www.overnieuw.nl/kick-off waar ook ideeënkaarten ter ondersteuning van het onderdeel creativiteit te vinden zijn). Tenslotte vinden we in dit deel met tips ook een toelichting voor projectleider en projectteam. Een toelichting op de opdrachtgever had ook op zijn plaats geweest.

Conclusie: Het idee van een canvas op één Pagina omarm ik. De twee genoemde canvassen zijn vergelijkbaar en kan je niet zeggen dat de een beter is dan de andere. Persoonlijke voorkeur zal hier de doorslag geven. Dit boekje biedt echter veel minder handvatten om de canvas in te vullen. Ook is voor mij onduidelijk of de auteurs dit nu willen gebruiken voor projecten waar één team aan werkt of ook voor grotere projecten met meerdere teams. Afgaande op de voorbeelden kunnen er meerdere teams zijn. Dan wordt het echter onoverzichtelijk als voor alle resultaten alle activiteiten vooraf uitgewerkt moeten worden en vervallen we weer in waterval-denken en dat moeten we natuurlijk zien te vermijden.

Bestellen: Kick-off – Methode voor het maken van je projectplan op één pagina waarbij je meteen tot de kern komt

Boekrecensie: De kunst van het overtuigen

9789047008712-480x600John Kotter (bekend van o.a. Onze ijsberg smelt!) heeft samen met Lorne Whitehead het boek ‘De kunst van overtuigen – Draagvlak en betrokkenheid creëren’ geschreven.

Een vlot leesbaar boek dat is opgebouwd uit twee delen. In het eerste deel volgen we hoe de protagonist en zijn zwager in een openbare vergadering met 75 aanwezigen een idee uitleggen, verdedigen en een breed draagvlak creëren voor een voorstel voor de bibliotheek in Middenstad.

In het tweede deel krijgen we een theoretische beschouwing, voorzien van vele voorbeelden, hoe te reageren op aanvallen op je voorstel. In totaal worden vierentwintig verschillende algemene en frustrerende aanvalsstrategieën beschreven inclusief effectieve reacties op elk van deze aanvallen.

Het boek begint met een verslag van de vergadering waarbij onze protagonist geen weet heeft hoe te reageren op de aanvallen op zijn voorstel en zien we dat als gevolg van deze vaak verwarring zaaiende, sluwe en irrationele tegenargumenten er onvoldoende draagvlak is ontstaan. Vervolgens wordt de klok teruggedraaid en zien we de protagonist bij zijn zwager te rade gaan en bereiden ze beiden de vergadering voor door naar de mogelijke aanvalsstrategieën te kijken en adequate antwoorden voor te bereiden. We volgen vervolgens de vergadering en zien dat de verschillende aanvallen op de juiste wijze gepareerd worden en een groot draagvlak voor het voorstel wordt bereikt.

Dia1

Downloaden: QRC Overtuigen

In deel twee wordt de methode uitgelegd. Aan de hand van vier manieren om een goed idee te torpederen komen de auteurs uiteindelijk tot vierentwintig mogelijke aanvallen. De vier manieren zijn bangmakerij, uitstel, verwarring en spot (of karaktermoord). Daarnaast krijg je een korte handleiding voor het creëren van draagvlak en betrokkenheid:

  1. inventariseer
  2. fris je kennis op
  3. brainstorm over mogelijke aanvallen
  4. aan de slag! Loop niet weg voor aanvallers, maar stap op ze af en pareer ze met respect en zorg dat je kort en bondig en van gezond verstand getuigt, antwoordt.

Conclusie: handig boekje ter voorbereiding op vergaderingen waar je een voorstel hebt te verdedigen en draagvlak wilt creëren.

Bestellen: De kunst van overtuigen – draagvlak en betrokkenheid creëren

Boekrecensie: 77 Werkvormen voor projectmanagement

9789024404810-480x600Nicoline Mulder heeft met77 Werkvormen voor projectmanagement, voor houvast bij orde en chaos in complexe projecten’ een vervolg, een uitbreiding, op haar bekroonde boek ‘Value-Based Project Managementgeschreven.

Uitgangspunt voor de verschillende werkvormen zijn de elf interventies die samen de basis vormen voor chaordisch projectmanagement, ook wel de Project’s Eleven genoemd:

  • Baseer de aanpak van het project op de gedeelde waarden
  • Richt je aandacht voortdurend op het hogere projectdoel
  • Ontwikkel een projectvisie en houd hem levend
  • Hanteer een ontwikkelingsbenadering met erkenning voor vaagheid
  • Werk op basis van vertrouwen
  • Hanteer transformationeel leiderschap
  • Bewerkstellig de voorwaarden voor zelfsturing
  • Faciliteer creativiteit
  • Laat gebruikers van begin af aan participeren
  • Houd de dialoog met belanghebbenden gaande
  • Werk resultaatgericht, alleen daar waar het past

Verder krijgen we een aantal werkvormen die gericht zijn op het samenspel tussen de verschillende interventies en tenslotte een aantal werkvormen ter ondersteuning van het implementeren van chaordisch projectmanagement.

Per interventie geeft de auteur eerst een toelichting op de interventie en vervolgens een aantal werkvormen waarbij een werkvorm veelal is opgebouwd aan de hand van vier vragen: Wat is er aan de hand? Wat moet er gebeuren? Wat heb je ervoor nodig? En hoe gaat het in zijn werk? Bij iedere werkvorm is de moeilijkheidsfactor aangegeven, hoe lang de interventie duurt (5 minuten tot een paar dagen of continu) en of een facilitator noodzakelijk is. Daarnaast heeft iedere interventie een werkvorm in de vorm van een set van 25-30 vragen over de interventie.

Een paar voorbeelden: Werkvorm 5 gaat over vragen met kracht. Hoe ga je om met het feit als je in cirkels blijft draaien, hoe doorbreek je dat? Een mogelijkheid is het stellen van de goede vraag, een vraag met kracht. Hierbij is het maken van zo’n vraag geen sinecure. De meeste tijd gaat zitten in het maken van een kwalitatief goede vraag waarna het beantwoorden in een fractie van de tijd kan plaatsvinden. Zie ook de TedX ‘Magic in the middle’ van Tom Hurley

Ook een aantal werkvormen m.b.t. Stakeholdermanagement spreken erg tot de verbeelding. Denk hierbij aan werkvormen over de belanghebbendencirkel, een krachtenveldanalyse, het onzekerheidsweb, de strategische dialoog maar ook het terecht als werkvorm genoemde koffiedrinken.

Er worden ook meer complexere werkvormen aangeboden die niet zonder de hulp van ervaren facilitators uitgevoerd kunnen worden zoals bijvoorbeeld het werken met projectopstellingen.

Met een paar werkvormen had ik moeite met de beschrijving. Bijvoorbeeld: Werkvorm 23 Planningspoker. Mijn uitgangspunt. Binnen een agile aanpak bepaalt de Product Owner de prioriteit en bepaalt het team middels planningpoker hoeveel werk ze in een gegeven periode kunnen verzetten door per item de relatieve grootte (b.v. volgens de Fibonacci reeks) vast te stellen. De auteur geeft aan dat planningspoker gaat over prioriteren van complexiteit in plaats van tijd. Hierbij geeft ieder teamlid een waarde aan de opdracht om te komen tot een gedeeld gewicht voor de prioriteit (aan de hand van een set kaarten met gewichten in lijn met Fibonacci). Hier vraag ik mij af hoe ik om moet gaan met een prioriteit van bv 0,5. Ik zou prioriteiten geven aan de hand van een reeks van 1-10. Vervolgens wordt het item met het afgesproken gewicht op de planning gezet. Waar op de planning is mij een raadsel? Daarna kan door het meten van de hoeveelheid tijd die besteed wordt aan de opdracht en dat te verbinden aan het gewicht, eenvoudig vastgesteld worden hoeveel opdrachten realiseerbaar zijn in een bepaalde periode. Had de werkvorm betrekking gehad over het bepalen hoeveel werk door een team verzet kan worden binnen een gegeven periode dan had het duidelijk geweest, en in lijn met de agile aanpak, maar door dit te koppelen aan het prioriteren van complexiteit ben ik los.

Werkvorm 39 gaat over meerdere projectteams binnen zelfsturing. Los van het feit dat ik liever over zelf-organiserend i.p.v. zelfsturend zou willen spreken omdat er toch allerlei kaders worden meegegeven, vind ik deze werkvorm wel heel kort door de bocht. Als ik kijk hoe organisaties nu worstelen om enige vorm van afstemming tussen zelf-organiserende teams te bewerkstelligen door frameworks als SAFe, LeSS of Nexus te implementeren, ben ik van mening dat deze werkvorm veel meer zal omvatten.

Maar zoals gezegd blijven er nog 75 heldere werkvormen over!

Verder treffen we in de bijlagen overzichten van zowel organisatiewaarden als persoonlijke waarden en vragenlijst over transformationeel leiderschap.

Naast het boek is er een ondersteunende website www.valuebasedprojectmanagement.com waar uitleg over Value Based Project Management te vinden is en ter ondersteuning van verschillende werkvormen een set kaarten van Project’s Eleven en het waardenspel.

Conclusie. Een must als je werkt volgens Value Based Project Management. Daarnaast zijn vele werkvormen ook prima bruikbaar als je andere frameworks hanteert bij het uitvoeren van je project of als je in een agile omgeving werkt waarin ook het hebben van een visie, waarde, gericht op een doel, vertrouwen, zelf-organiserend, leiderschap, creativiteit en gebruikersparticipatie en communicatie sleutelwoorden zijn.

Bestellen: 77 Werkvormen voor projectmanagement

Recensie: De responsive enterprise

9789058754462-480x600Rini van Solingen en Vikram Kapoor hebben de business roman ‘De responsive enterprise, in 9 stappen naar een snelle en wendbare organisatie‘ geschreven.

In dit boek volgen we Ron, directeur bij een groot internationaal maar bureaucratisch bedrijf en Mark, directeur-eigenaar van een jong snelgroeiend bedrijf. Tijdens een telefoongesprek verzucht Ron dat nieuwe producten op de markt zetten bij zijn bedrijf een eeuwigheid duren. Waarop Mark zijn verbazing uitspreekt, zeker als hij hoort dat het wel een jaar kan duren. Mark trekt de conclusie dat Ron’s organisatie wel ziek moet zijn. Volgens Mark moet Ron zijn organisatie veel slagvaardiger maken. Kijk bijvoorbeeld eens naar start-ups. Waarop Ron zegt dat je zijn bedrijf toch niet kan vergelijken met zo’n start-up. Mark ziet dat anders en wil dit graag uiteenzetten. Ze besluiten om samen 9 holes te gaan lopen om daar de belangrijkste principes om organisaties ‘responsive’ te maken te bespreken. Hoe kan je als organisatie zowel snel resultaten leveren als innoveren? Ze lopen negen holes en bij iedere hole bespreken ze een principe.dia1

  • Hole 1: Vorm autonome teams (minibedrijfjes). Het hebben van cross-functionele teams met end-to-end verantwoordelijkheid waarbij alles draait om klantimpact, klanttevredenheid en klantgerichtheid binnen afgebakende klantgebieden zodat ze elkaar onderling niet op de klant beconcurreren maar wel een competitie voeren op geleverde prestaties.
  • Hole 2: Bepaal een ambitieus hoger doel. De organisatie-energie is positief te beïnvloeden door het hebben van zowel een ambitieus als inspirerend doel, vaste stabiele teams waarin de allerbeste mensen zitten die als team en als individu beter willen worden en hun resultaten en leerervaringen vieren.
  • Hole 3: Maak alles extreem transparant. Vertrouwen, verantwoordelijkheid en prestaties worden meer dan positief beïnvloed in een cultuur zonder geheimen en waar alles gevraagd kan worden, met voor iedereen zichtbare heldere en eenduidige prestatiemetingen, overal beschikbaar en up-to-date en waar men zich eigenaar en verantwoordelijk voelt voor de te leveren prestaties.
  • Hole 4: Zet de klant(en) aan het stuur. Uiteindelijk valt of staat het bij het creëren en onderhouden van duurzame klantrelaties. Door nauwe samenwerking met de klanten kunnen spontaan ontwikkelde oplossingen veel waarde leveren, dit kan echter alleen in die situaties waarbij medewerkers direct in contact staan met die klanten en de ruimte krijgen om zelf te beslissen omdat zij de beste informatie hebben. Zelfs aan het begin als er nog geen contractafspraken liggen zodat de relatie wordt opgebouwd op basis van waarde, impact, vertrouwen en delen. En deze laatste klantprincipes moeten expliciet gemaakt worden.
  • Hole 5: Doe veel experimenten. Maar neem wel de angst weg dat er geen fouten gemaakt mogen worden. Fouten maken mag zolang er maar van geleerd wordt. Baseer de te nemen beslissingen wel op basis van kwantitatieve informatie voortkomend uit de experimenten. Maak het wel makkelijk om te kunnen experimenteren, biedt ruimte, mogelijkheden, voorzieningen, hulpmiddelen, waarbij uiteraard de balans tussen vernieuwen en verdienen niet uit het oog verloren mag worden.
  • Hole 6: Stuur op individueel ondernemerschap en vakmanschap. Het begint bij succesvolle medewerkers en teams. Ieder individu is een ondernemer en heeft recht zelf succesvol te zijn en moet kunnen doorgroeien. Persoonlijk vakmanschap is direct gekoppeld aan klantimpact en bedrijfsresultaat en zal dan ook voor iedereen zowel een recht als een plicht zijn om te streven om de beste te willen zijn.
  • Hole 7: Creëer een zelf-schalende cultuur. Zonder organisatie-energie geen veranderingen. Groei is een van de noodzakelijke randvoorwaarden voor energie. Hierbij mag de cultuur echter niet verloren gaan. Waarden en principes zijn expliciet, ondernemend en klantgericht en bepalen de cultuur. Je zal dus moeten borgen dat bij de groei deze cultuur niet verloren gaat. Als de autonome, zelf-groeiende teams zich splitsen als een bijenvolk blijft het cultuuronderdeel van beide gesplitste teams in tact, waarbij verder rekening gehouden wordt met de operationele en groeimodellen die gericht zijn op zelfsturing.
  • Hole 8: Richt een rigoureus ritme van levering in. Het dagelijkse gestructureerde ritme is te vergelijken met een kort-cyclische hartslag die net wat sneller klopt dan die van de markt en de klanten zodat je snel kan leveren, ervan leren en vervolgens na eventuele aanpassingen opnieuw beginnen. Op deze wijze ben je ook in staat om snel op onverwachte gebeurtenissen of kansen in te spelen.
  • Hole 9: Wordt software-centric en data-driven. Begin met het volledig automatiseren van de meest waardevolle producten en/of diensten inclusief de onderliggende product- of servicelevering. Log verder alle data rond klantgedrag en systeemgebruik, en monitor volledig data gedreven. Focus hierbij op oplossingen met de hoogste impact en de grootste technische uitdaging zodat je ook nog een keer aantrekkelijk bent voor je klant maar ook voor het meer dan noodzakelijke talent op de arbeidsmarkt.

Tot slot kijken ze nog even terug, op het golfen en uiteraard op de negen onderwerpen die ze hebben besproken en Mark geeft aan dat het belangrijk is om hiermee te beginnen maar dat het niet blijft bij deze negen punten. Je zal moeten uitproberen, leren en weer opnieuw moeten beginnen, de wereld om je heen staat ook niet stil.

Aan het eind van het boek worden de negen elementen, patronen en principes nog eens samengevat in een model. Daarnaast een literatuurlijst en een negental QR-codes (per hole) naar achterliggende informatie zoals een stappenplan hoe elk patroon te implementeren, een lijst met aandachtsgebieden en een aantal praktijkcases.

Kortom, een vlot leesbaar boek waarin in aantal belangrijke aspecten besproken worden om als organisatie veel wendbaarder te worden en te blijven. Het laat ook zien dat je als organisatie er niet komt als je de stap zet tot agile teams die bijvoorbeeld met scrum gaan werken. Business agility of de responsive enterprise vragen veel meer dan dat.

Bestellen: De responsive enterprise of De responsive enterprise (E-book)

Recensie: Benefits realization management

img_14721-kopieIn het boekje (white paper) ‘Benefits realization management’ neemt de auteur Ruud Kramer je mee in de wereld van benefits management. Met dit boekje wil hij aantonen dat het zinvol is om meer aandacht te geven aan batenmanagement. Daarnaast neemt hij je mee in zijn aanpak van Benefits Realization Management dat een nadere invulling is van het onderdeel Benefits Management van MSP.

Ik kom programmamanagers tegen die sterk focussen op de projecten in hun programma maar te weinig aandacht hebben voor het realiseren van de baten. Gebruik van methoden zoals MSP met het benoemen van Business Change Managers en deze BCM’ers verantwoordelijk maken voor het verzilveren van de baten helpt hierbij maar wordt lang niet altijd gevolgd.

Dit boekje kan prima gebruikt worden om het belang van batenmanagement aan te tonen en ideeën op te doen voor het invullen van batenmanagement, ongeacht de methode die je gebruikt. Het biedt handvatten voor het in kaart brengen en meetbaar maken van te realiseren baten, het optimaliseren van mogelijke baten en het gebruik bij het optimaliseren van een projectenportfolio. Ter ondersteuning wordt gebruik gemaakt van schermafdrukken van een batenmanagementtool (Wovex BRM-software).

Het boekje is onderverdeeld in drie hoofdstukken.

In het eerste hoofdstuk staat de Benefits Dependency Map centraal. Hoe breng je de oorzaak-gevolg relaties tussen doelen, uitkomsten, veranderinitiatieven en de lange termijnambities in kaart. De Benefits Dependency Map wordt stap voor stap opgebouwd aan de hand van een voorbeeld van een Integraal Werkplek Ontwikkelingsprogramma. Uitgaande van strategische ambitie (“start with the end in mind”) kan terug geredeneerd worden naar uiteindelijk de mogelijke veranderinitiatieven. Vervolgens maak je samen met gebruikers inschattingen van realistisch haalbare baten (KPI’s) en deze voeg je toe aan de Benefits Dependency Map. In overleg met de belangrijkste stakeholders kan de Map wellicht nog worden uitgebreid met additionele afgeleide doelen. Door de voor hen belangrijke baten te benoemen en te visualiseren en daar ook over te gaan rapporteren heb je een prima instrument om deze stakeholders betrokken te houden. Tenslotte kunnen in overleg met deze stakeholders randvoorwaarden benoemd worden en aan de Benefits Dependency Map worden toegevoegd.

Het tweede hoofdstuk geeft aan hoe je kan optimaliseren door het juiste scenario te kiezen. Niet alle baten zijn even belangrijk. In overleg met de stakeholders kunnen aan de verschillende baten wegingsfactoren worden gehangen zodat subjectieve meningen worden geobjectiveerd. Voegt men vervolgens bij de verschillende initiatieven de mate van ontwikkeling toe (niets doen, brons, zilver, goud) dan kan men verschillende scenario’s creëren door te variëren met de mate van ontwikkeling en wat dat betekent voor de te realiseren baten (What-if dashboard). Op basis hiervan kan vervolgens de stap gezet worden naar de hiervoor noodzakelijke producten of processen (lees output van projecten) en de daarbij behorende projecten en lijnactiviteiten.

Het laatste hoofdstuk gaat over de opvolging. Waar staan we met de batenrealisatie, moeten we corrigerende maatregelen nemen? Meten van zowel tussen- als eindresultaten moet het benodigde inzicht leveren. Door in een dashboard de performance indicatoren zichtbaar te maken en te laten zien hoe deze indicatoren zich ontwikkelen in de tijd gezien krijgt met een krachtig instrument om te volgen of we de gewenste baten gaan halen en of er eventuele acties genomen moeten worden.

Conclusie

Een leuk boekje om batenmanagement over het voetlicht te brengen. Middels het stappenplan en de vele plaatjes wordt de kracht van batenmanagement en de Benefits Dependency Map helder neergezet en krijgt men een goed beeld dat voor het bereiken van succes er meer nodig is dan alleen het afronden van projecten.

Zie ook http://www.bizfits.nl