Tag Archives: recensie

Recensie: Dit is agile – Van introductie tot implementatie

9789043025324-480x600Recentelijk heb ik een volwassenheidsnulmeting bij een financiële instelling uitgevoerd. Tijdens de interviews werd verwezen naar een, mij onbekend boek, ‘Dit is agile – Van introductie tot implementatie’, dat deze organisatie als leidraad gebruikt had bij het invoeren van agile. Uiteraard kon ik het niet laten om dit door Sander Hoogendoorn geschreven boek te recenseren.

Het boek beslaat tien hoofdstukken waarbij ik het in drie stukken heb opgedeeld.

In het eerste stuk, de eerste twee hoofdstukken, neemt de auteur ons mee in de wereld van niet werkende waterval projecten en hoe dat in een agile wereld zou verlopen. Wat zijn kenmerken van waterval projecten (aan de hand van Winston Royce’s whitepaper Managing the Development of Large Software Systems) en wat zijn de meest voorkomende problemen met waterval. In het tweede hoofdstuk krijgen we een beschrijving van agile. Wat betekenen de vier statements in het Agile Manifesto. Vervolgens gaat de auteur in op de kenmerken die een project agile maken en beschrijft agile in een notendop.

Het tweede deel omvat de kern van het boek en beschrijft in detail een aantal aspecten van agile:

  • Korte iteraties: de opbouw, het waarom en het nut van een vaste lengte voor de iteraties (heart beat).
  • Samenwerken in teams: kenmerken team: multidisciplinair, compact, meerdere teams, verantwoordelijk, zelfsturend, transparant, co-locatie? en meetings en technieken voor samenwerken: kick-off, daily stand-up, evaluatie, workshop, pair programming, side-by-side programming en pair testing.
  • Samenwerkende rollen: welke rollen? Elk project vraagt om: expertise, generaliserende specialisten, stabiliteit, balans en specialisten. De verantwoordelijkheden van klanten bij agile projecten worden belegd bij de projectsponsor, Product Owner (één, want meerdere product owners verwarren het team), gebruikers en domein experts. Het is het team dat het project uitvoert, de faciliterende projectmanager en de agile coach.
  • Agile requirements: welke eenheid van werk is de juiste, aan welke criteria moet zo’n eenheid voldoen (vgl. INVEST)? User Stories, Use Cases en Smart Use Cases (zie voor een toelichting onderaan deze post) worden beschreven als werkwijze om een requirement te beschrijven.
  • Schatten: schatten is van levensbelang voor projecten maar is heel moeilijk. De auteur geeft een veelvoud aan oorzaken waarom dit zo moeilijk is. Verder krijg je een uitleg wat het betekent als je in uren schat (absoluut) of in punten (relatief), hoe je de snelheid waarmee punten worden gerealiseerd kan meten en vaststellen (meten is weten).
  • Plannen: adaptief plannen, het gebruik van een project of product backlog en een iteratie backlog en het prioriteren. Verder komt het beheren van de backlog en het gebruik van dashboards, burn-down en burn-up charts.

Het laatste afsluitende deel pakt het implementeren van agile op aan de hand van verschillende licht- en middelgewicht aanpakken, zoals XP, Scrum, DSDM (nu AgilePM genoemd), Smart en Kanban en beschrijft de mogelijke hobbels en kuilen die overwonnen moeten worden. Denk hierbij aan: big up-front design of geen design, agile als excuus, dood door dogma, een groot project als pilot, re-architecting, one-size-fits-all agile, reverse enginering, death by planning, reviews, kind en badwater, monodisciplinaire teams, parttime agile en het handboek agile.

Conclusie. Het is al een wat gedateerd boek (eerste druk 2012) en dat verklaart m.i. waarom in het boek meer recentere agile aspecten niet of onderbelicht worden. Over het belang van kernwaarden, denk bijvoorbeeld aan de scrum waarden, wordt niet gesproken maar ook ontwikkelingen zoals DevOps en het schalen van agile en gebruik van scaling raamwerken komen niet bod. Verder jammer dat de auteur het belang van het agile principe: Eenvoud, de kunst van het maximaliseren van het werk dat niet gedaan wordt, is essentieel niet beschrijft (wetende dat de Standish Group laat zien dat meer dan 60% van de opgeleverde functionaliteit niet of bijna nooit wordt gebruikt) en het gebruik van dit principe het succes van een project kan vergroten i.p.v. iteraties toevoegen om alle requirements op te leveren.

Neemt niet weg dat het boek een goed inzicht geeft hoe een agile software project kan werken en daarmee nog steeds de moeite van het lezen waard is.

Bestellen: Dit is agile – Van introductie tot implementatie

Mochten smart use cases onbekend zijn, zie hier een toelichting:

Advertisements

Recensie: Switch – Durf te veranderen

9789400505681-480x600In het boek Switch – Durf te veranderen werken de auteurs Chip en Dan Heath een fundamenteel raamwerk uit dat je kan helpen bij situaties waarin je gedrag moet veranderen (switch): stuur de bereider aan (geef kristalheldere instructies door de rationele kant van mensen aan te spreken), motiveer de olifant (betrek de emotionele kant van mensen erbij) en effen het pad (maak de verandering waarschijnlijker).

Aan ieder van de drie aspecten weidt het boek een deel. In het eerste deel – Stuur de bereider beschrijven de auteurs dat je op zoek moet gaan naar lichtpuntjes. Blijf niet hangen in mislukkingen maar onderzoek en kloon de successen. Geef vervolgens de bereider een startpunt en een eindbestemming en geef hem een ansichtkaart van de eindbestemming zodat de bereider weet waar hij/zij heen gaat en het geeft de olifant inzicht waarom de reis interessant is. En tenslotte schrijf je de te nemen cruciale acties voor.

In het tweede deel – Motiveer de olifant krijgen we vele voorbeelden hoe je de olifant kan doen geloven dat hij in staat is de verandering te veroveren. Het is de emotie die de olifant motiveert. En motivatie komt voort uit gevoel. Enerzijds kan je de verandering verkleinen en anderzijds kan je mensen laten groeien (of, beter nog, allebei).

In het laatste deel – Effen het pad krijgen we te zien wat het betekent als je de de omgeving verandert dit een effect heeft op het gedrag. Eenvoudige aanpassingen kunnen leiden tot enorme veranderingen. Zoek naar manieren om gewoontes aan te moedigen en tenslotte gebruik de mensen in de omgeving. Gedrag is besmettelijk, help het te verspreiden.

Switch (bereider, olifant, pad, 180321) v1.0

Conclusie: een must voor de veranderaar, je krijgt een veelheid aan voorbeelden en een gedegen onderbouwing van het driedelige switch raamwerk en daarnaast een aantal workshops waarmee je zelf aan de hand van een situatie moet nadenken hoe de drie switch onderdelen gehanteerd moeten worden (stuur de berijder aan, motiveer de olifant en effen het pad).

Bestellen: Switch – Durf te veranderen

Recensie: agile werken in 60 minuten

9789461262714-480x600Zojuist het boekje agile werken in 60 minuten van Rob van Lanen en Rini van Solingen in een klein uurtje uitgelezen.

In dit boekje nemen de schrijvers je mee in de wereld van agile. Als je kleine stapjes zet en al doende leert kun je veel sneller resultaat boeken en eerder inspelen op veranderingen. Maar om agile te kunnen werken zal je moeten samenwerken en zal je anders moeten denken.

In het eerste gedeelte van het boekje geven de auteurs uitleg over het waarom van agile en wat agile werken inhoudt zonder daarbij direct in de terminologie van bijvoorbeeld Scrum te belanden. Uiteraard krijgen we ook uitleg over het Agile Manifesto en de agile mindset.

Scrum komt vervolgens aan bod waarbij alle rollen, de artifacts en de gebeurtenissen worden toegelicht. Een paragraaf over de Scrum waarden ontbreekt en dat had m.i. toch wel op zijn plaats geweest.

Daarnaast krijgen we ook een korte toelichting op Kanban en Lean. Dit stuk wordt afgesloten met het op grotere schaal toepassen van agile. Hoe laat je teams met elkaar samenwerken aan een en het zelfde product en welke frameworks ondersteunen dit?

De schrijvers spreken zich vervolgens uit wanneer je nu wel of niet met agile aan de gang moet gaan. Niet alles leent zich voor agile werken. Als helder is wat er gedaan moet worden ga je dan al experimenterend op onderzoek uit of volg je gewoon een stappenplan? Hoe gecompliceerder hoe meer je van agile werken de vruchten kan plukken.

In de laatste twee hoofdstukken krijgen we enerzijds een zevenstappenplan om te starten met agile werken (“agile werken leer je vooral door het te doen”) en anderzijds een verfrissend hoofdstuk over hoe je zelf agile kan worden. Persoonlijk wendbaar zijn door je eigen handelen in lijn met het Agile Manifesto te brengen.

Kortom een handig boekje als je nog niets van agile weet en je niet te veel tijd kan besteden aan het lezen van meer uitgebreidere boeken over agile of Scrum.

Bestellen: agile werken in 60 minuten

Recensie Canvas Omgevingsmanagement

9789462761889-480x600Johanneke de Lint, Thijs Kraassenberg en Roelof Benthem hebben het boek Canvas Omgevingsmanagement – Samen goed voorbereid richting stakeholders geschreven. Een boek in de stijl van de Project en Programma Canvas.

Zoals we gewend zijn van de verschillende canvas boeken worden we aan de hand genomen met het invullen van de canvas, in dit geval de Canvas Omgevingsmanagement. We krijgen een praktisch en visueel hulpmiddel waarmee we stakeholders goed beslagen ten ijs tegemoet kunnen treden.

Het boek geeft enerzijds een uitgebreide toelichting met vele voorbeelden van het praktisch toepassen van het canvas en anderzijds geven de auteurs hun visie op omgevingsmanagement aan de hand van zes maatschappelijke trends zoals bijvoorbeeld tegenstrijdige feiten, sociale media en digitalisering. We krijgen een aantal benaderingen om een omgeving te beïnvloeden waaronder de wetenschappelijke, de ontluchtings-, de journalistieke en de netwerkbenadering en daarnaast benaderingen op basis van macht en op basis van nudging (subtiele duwtjes). Ook gaan de auteurs in op de uitgangspunten van professioneel omgevingsmanagement:

  • Sturen op betrouwbaarheid
  • Streven naar gelijkwaardigheid
  • Werken aan gezamenlijkheid
  • Aandacht voor de relatie

Daarnaast bieden de auteurs een helder model om systematisch te werken aan overeenstemming.

Het canvas wordt in een brainstormsessie, een canvassessie, ingevuld. Redenen om een canvassessie te beginnen, zijn:

  • Collega’s moeten van elkaar weten hoe en met wie ze werken in de omgeving
  • Een individuele blik is te beperkt
  • Eerst denken, dan doen, is echt nodig
  • Het is cruciaal om buiten naar binnen te halen

Het canvas is opgebouwd uit drie kolommen die de basis vormen van het canvas:

  • Scherp richten (de linker kolom om o.a. tot de kern te komen) met daarbinnen de opgave, momenten, doel omgevingsmanagement en uitgangspunten
  • Rijk kijken (de middelste kolom waarin gewerkt wordt aan een omgevingsanalyse) met daarbinnen de context, de issues, stakeholders en kansen
  • Bewust doen (de rechter kolom om te analyseren wat er gedaan moet worden) met daarbinnen strategie en organisatie.

IMG_2835 Canvas omgevingsmanagementIeder facet komt uitgebreid aan bod waarbij een toelichting, eventueel ondersteunende technieken of uitwerkingen en bijbehorende hulpvragen (zie plaatje) geboden worden en toegelicht aan de hand van een of meer voorbeelden.

Het boek eindigt met een hoofdstuk over de omgevingsprofessional en een hoofdstuk over de te nemen stappen nadat het canvas is ingevuld. De omgevingsprofessional is de projectleider, programma-, proces- of omgevingsmanager en vervult de rol van zowel strateeg, analyticus als procesbegeleider.

Conclusie. Het Canvas Omgevingsmanagement is handig en praktisch instrument om met elkaar omgevingsmanagement serieus op te pakken. Het boek biedt vele handvatten om de projectleider, programma-, proces- of omgevingsmanager te ondersteunen bij het inrichten van omgevingsmanagement. Jammer dat er geen website beschikbaar is waarop de canvas is te downloaden. Om toch een beeld te hebben van de canvas heb ik een plaatje uit het boek gebruikt ter toelichting.

Bestellen: Canvas Omgevingsmanagement

Recensie: Vakblad Projectmanagement nr. 3

Schermafdruk 2018-02-02 19.51.16En daar is de derde editie van het Vakblad Projectmanagement van KWD Resultaatmanagement alweer. Acht artikelen en vier columns die je prikkelen en die je inzicht en handvatten geven om je verder te ontwikkelen als projectmanager.

Wat mij betreft zijn gedragscompetenties en vaardigheden van projectmanagers de rode draad in dit nummer. Competenties en vaardigheden die je verder kan ontwikkelen en inzetten maar die je ook helpen bij je toekomstige, wellicht veranderende rol als projectmanager.

Wat komen we zoal tegen? Het openingsartikel biedt inzicht in de ontstaansgeschiedenis van projectmanagement tijdens het Manhattan project en de raket projecten Atlas en Apollo om vervolgens aan te tonen dat het tijd wordt dat de projectmanager zich los moet maken van zelfrestrictie. Deze eerste projecten gebruikten trouwens verschillende agile technieken zoals bijvoorbeeld experimenteren en openhouden van opties maar zijn door ons eigen toedoen veel te sterk ontwikkelt in de richting van een controlegerichte, gefaseerde aanpak. Interessant is de geboden hybride aanpak waarbij onderscheid gemaakt is tussen deelprojecten met en zonder voorspelbare onzekerheid om daarmee terug te keren naar een situatie waarin men probeerde het onmogelijke waar te maken zoals daar sprake van was tijdens die eerste genoemde projecten (hoe leuk kan de rol van projectmanager toch weer worden!).

Een volgend artikel gaat in op de veranderende rol van de projectmanager in de agile organisatie. Wat betekent dat voor je eigen rol als projectmanager, naar welke andere rollen zou je kunnen toegroeien. Welke gedragsveranderingen spelen hierbij een belangrijke rol (b.v. faciliteren, verbinden, transparantie, focus op waarde, gedeeld eigenaarschap, omgaan met zelforganiserende teams en regelmatige rechtstreekse communicatie)?

Ook een case over de nieuwe projectaanpak bij de gemeente Roosendaal levert interessante inzichten over collectieve intelligentie en culturele samenhang op. Welke mooie dingen ontstaan er als gevoel en ratio elkaar ontmoeten? Fraai ook de visuele weergave van de uitkomst van een vergadering. Om jaloers op te worden.

Is samenwerking trouwens te meten? In het artikel wordt onderscheid gemaakt tussen managementteams en realisatieteams waarbij het uitgangspunt is dat ze verschillend samenwerken en dus verschillend gemeten moeten worden. We krijgen een realisatieteambarometer voorgeschoteld waarbij de mate van samenwerking aan de hand van 10 vragen kan worden vastgesteld (ik zou zeggen ga er direct mee aan de slag). Voor het meten van managementteam vaardigheden wordt gekozen voor de methode van Lencioni (zie mijn recensie van zijn boek De vijf frustraties van teamwork).

Het artikel Hoe laat je een project succesvol landen – vergroot acceptatie door effectieve interventies beschrijft het veranderkompas met zijn vijf drijfveren (zie youtube filmpje onderaan) en geeft een mooi overzicht van verschillende interventies (zwartkijksessies, klantsessies, implementatie dashboard, inzetten key users, veranderingen formeel laten benoemen, webinars, werken met persona’s, de klantarena, e-learning en anchoring day).

Verder biedt het artikel Hoe is een succesvol projectteam te ontwikkelen inzicht in een aantal meer bekende teammodellen zoals Belbin rollen, Tuckman teamfasen, Lencioni (zie hiervoor) en situationeel leiderschap van Hersey. Interessanter is het tweede gedeelte waarin ingegaan wordt op interventies die projectmanagers kunnen nemen om een projectteam te laten groeien alsmede interventies om individuele teamleden te laten groeien (afgezet tegen frequentie en impact) en welke aspecten in de praktijk als belangrijk worden gevonden om als team succesvol te kunnen zijn.

Naast de rode draad een tweetal artikelen die er een beetje bijhangen. Enerzijds een stukje kennisoverdracht over een nieuwe Deense, zich nog in co-creatie ontwikkelende methode Project Half Double – Betere projecten in de helft van de tijd (zie ook mijn blog) en het artikel over cloudmigraties. In dat laatste artikel wordt inzicht geboden in succesfactoren bij cloudmigratieprojecten. Wellicht zou Value Based Projectmanagement (zie mijn blog over het bijbehorende KWD boekje) hier nog behulpzaam kunnen zijn?

De vier columns prikkelen, verwarren en zetten je aan het denken. Peter Storm gaat in op de toegevoegde waarde van de projectmanager bij het creëren van nieuw, gezamenlijk en energie gevend inzicht. Ben Berndt, koppelt de filosofie van Zygmunt Bauman zoals beschreven in Liquid Modernity aan de huidige agile hype en komt op de prachtige omschrijving vloeibaar agile (waarbij ik me dan weer afvraag of agile ook vast zijn?). Jitske Kramer, een van de key-note sprekers tijdens de laatste KWD dag, kijkt naar projectenwerk als mensenwerk. Luistert de projectmanager naar wat niet gezegd wordt? Tenslotte legt John Hermarij zijn vinger op een veelheid aan bloggers en sprekers die van alles pretenderen, mythes weten te ontrafelen en precies weten wat bijvoorbeeld de valkuilen van agile werken zijn, zonder dat te kunnen onderbouwen.

Conclusie. Wederom een heel leesbaar en leerzaam blad. Wel, ten opzichte van de eerste twee nummers wat meer tekst en minder foto’s. Wat mij betreft iets meer foto’s om het blad luchtig te houden. Zoals gezegd het lezen weer meer dan waard. Prikkelende columns die je soms verwarren maar juist ook weer aan het denken zetten. Een aantal handige checklists zoals bijvoorbeeld de teambarometer en uiteraard voor velen soms bekende en soms minder bekende nieuwe inzichten.

Ben je al geabonneerd op het blad dan verschijnt het binnenkort in je brievenbus. Geen abonnee maar wel belangstelling voor het blad, en ik kan het van harte aanbevelen, dan is het een kwestie van abonneren. Zie: KWD Resultaatmanagement.

Veranderkompas

Recensie: Toolkit voor agile leiders

9789024415601-480x600Steeds meer organisaties schalen het aantal agile teams op. IPMA is ondertussen ook begonnen met certificering op agile leadership niveau, dus boeken waarbij agile leadership centraal staan zijn nu actueel en noodzakelijk. Peter Koning heeft zijn ervaringen met agile leiderschap vertaalt in praktische handvatten en op papier gezet middels het boek Toolkit voor agile leiders – Leidinggeven aan wendbare teams.

De auteur heeft zijn boek opgedeeld in vier delen waarbij in ieder deel een vaardigheid en twee bijbehorende hulpmiddelen of tools beschreven worden. Ieder deel wordt afgesloten met wat het vraagt van de agile leider en concrete acties. De vier delen beschrijven de volgende vier vaardigheden van agile leiders:

  • Inspireer op het doel
  • Faciliteer eigenaarschap
  • Leer sneller
  • Ontwerp op betere gewoontes

Iedere tool wordt in een afzonderlijk hoofdstuk nader uitgelegd en mogelijke valkuilen bij het toepassen worden toegelicht. De acht besproken tools of hulpmiddelen zijn:

  1. Key Value Indicator (KVI)
  2. Impactladder
  3. Eigenaarschapmodel
  4. Vrijhedenmatrix
  5. Time to learn (T2L)
  6. Validated Learning Board (VLB)
  7. Gewoontematrix
  8. To-GRIP

TVAL (QRC, 180113) v1.0

Downloaden: TVAL (QRC, 180113) v1.0

De Key Value Indicator (KVI) is voor het team de belangrijkste indicator voor waarde creatie (bijvoorbeeld conversie op een website: hoeveel % van de bezoekers koopt een product). De KVI maakt de relatie tussen klantimpact en waarde concreet. De Impactladder kan gebruikt worden bij het brainstormen over en het concretiseren en het visualiseren van de klantimpact op zowel de korte als de lange termijn. Dit helpt teams hun producten en diensten continue te verbeteren. Zowel de KVI als de impactladder helpen de agile leider bij het stellen van inspirerende doelen (het wat, niet het hoe).

Het eigenaarschapmodel visualiseert wat teams nodig hebben om eigenaarschap op te pakken. Hierbij wordt gekeken naar enerzijds de volwassenheid van het team en anderzijds de vrijheid die het team krijgt. Een onvolwassen team met te veel vrijheid of een volwassen team met te weinig vrijheid levert frustratie en is daarmee een risico. De vrijhedenmatrix geeft aan welke vrijheden en verantwoordelijkheden het team op welk moment heeft. Deze tool is gebaseerd op het Delegation Board van Jurgen Appelo. Hierbij wordt per onderwerp aangegeven welke vrijheden het team zich kan veroorloven rekening houdend met de volwassenheid van het team. Zowel het eigenaarschapmodel als de vrijhedenmatrix helpen de agile leider bij het faciliteren van eigenaarschap.

Het Validated Learning Board (VLB) visualiseert het leerproces van het team waarbij zes stappen worden onderkend: schetsen, bouwen, opleveren, gebruiken, leren, geleerd (done). Ieder idee of functionaliteit wordt middels een kaart (post-it) gevisualiseerd. Time to Learn (T2L) geeft de leersnelheid van het team aan, dus de tijd die nodig is om een idee door alle stappen van schetsen tot geleerd te laten lopen. Door de T2L trend te volgen en op basis daarvan de T2L te verkleinen kan steeds sneller waarde worden toegevoegd.

De gewoontematrix biedt ondersteuning bij cultuurverandering en het ontwerpen van nieuwe gewoontes. De gewoontematrix helpt bij het brainstormen over ongewenste effecten en achterliggende ongezonde gewoontes en helpt gezonde gewoontes te ontwerpen. TO-GRIP ondersteunt de agile leider in het doorvoeren van grote verbeteringen door een aantal teams middels het creëren van een veilige omgeving, waarbij de eerste letters staan voor: Team (Samenstellen team), Owner (Informele leider met mandaat), Goal (Uitdaging, KVI), Rhytm (Timebox, T2L), Insight (VLB, Doel, Trendlijn KVI, T2L) en Period (Wanneer evalueren). TO-GRIP en de gewoontematrix ondersteunen de agile leider bij het ontwerpen van betere gewoontes.

Op www.tval.nl kan men extra voorbeelden en templates van de verschillende tools vinden. Ook is daar een toepasselijke youtube video te vinden over social conformity (of peer pressure) in een wachtkamer als achtergrondinformatie bij de gewoontematrix.

Conclusie: Een prettig leesbaar boek met praktische handvatten voor de (beginnende) agile leider. Het gebruik van de impactladder, de gewoontematrix en vooral het eigenaarschapmodel zijn tools die ik niet kende maar waarvan de toegevoegde waarde duidelijk is. Andere tools waren mij bekend en ook daarvan is de toegevoegde waarde voor de agile leider evident. Bij het beschrijven van de fasen van volwassenheid van de teams mag m.i. een verwijzing naar de fasen van Tuckman niet ontbreken. Ook zou ik duidelijker aangeven dat de VLB een kanbanbord betreft en dat het toevoegen van Work in progress (WIP) limieten per stap wellicht, naast zo klein mogelijke initiatieven, de belangrijkste niet genoemde versneller van T2L op kan leveren. Ook de T2L is onder een andere naam veel bekender, namelijk de cycle time in een Cumulative Flow Diagram (CFD). Zo’n CFD kan de agile leider nog veel meer inzicht geven. Tenslotte vind ik het jammer dat de auteur bij TO-GRIP aangeeft dat dit hulpmiddel geschikt is om een omgeving te creëren waarbinnen verschillende teams met elkaar verbeteringen doorvoeren terwijl de beschrijving van de tool uitgaat van één team. Maar, los van de gemaakte opmerkingen, een boek dat ik agile leiders zeker kan aanbevelen.

Bestellen: Toolkit voor agile leiders

Recensie: De startup methode

9789047009504-480x600In het boek ‘De startup methode – Ondernemerschap als succesfactor in elke organisatie’ laat de auteur Eric Ries zien hoe je de Lean Startup-mentaliteit en –technieken kunt toepassen in iedere organisatie. Hoe zorg je ervoor dat je voortdurende innovatie mogelijk maakt binnen de bestaande organisatiestructuur? Hoe creëer je draagvlak en welke kansen en bedreigingen zijn daar bij het opschalen van zo’n interne startup?

Het boek bestaat uit drie delen. In het eerste deel kijken we naar het moderne bedrijf en zien we waarom traditionele managementpraktijken niet langer voldoen. Het tweede deel beschrijft een routekaart naar transformatie of te wel het ‘hoe’ van de startup-methode. Het laatste, kleinere, deel drie ‘het grote plaatje’ gaat in op de vraag wat er gebeurt als het transformatieproces ‘voltooid’ is. Door het hele boek heen krijgen we een veelheid van voorbeelden uit de praktijk van de auteur zelf bij bedrijven zoals GE, IBM, Intuit en de overheid van de Verenigde Staten.

In het eerste deel wordt het moderne bedrijf vormgegeven. Wat betekent onzekerheid, hoe gaan we om met mislukkingen, wat is de rol van de leider als de manier waarop bedrijven volwassen worden, verandert en waaraan kan je een modern bedrijf herkennen. Een volgend hoofdstuk zet ondernemerschap als ontbrekende functie centraal en zoemt in op de startup als atomaire eenheid van werk en het integreren van startups in de organisatie. Het gaat om een startup state of mind. Het draait om het team. Denk groot. Begin klein. Schaal snel. We krijgen een rondgang langs verschillende startup-werkwijzen. Een afzonderlijk hoofdstuk is gewijd aan het opfrissen van kennis van en lessen uit de lean startup en krijgen we vele types en voorbeelden van MVP’s. Dit deel wordt afgesloten met een hoofdstuk over een managementsysteem voor innovatie op schaal. Binnen de startup-methode worden algemeen en entrpreneural management met elkaar verbonden middels de volgende gedeelde waarden: toegewijd aan de waarheid, discipline, uitmuntendheid en voortdurende verbetering.

In het tweede deel staat het ‘hoe’ van de startup-methode centraal. Verschillende hoofdstukken volgen de drie fasen van de startup-methode: kritieke massa, opschalen en dieperliggende systemen en biedt daarmee een routekaart voor transformatie. Hierbij zijn de drie fasen op zowel team-, divisie- als ondernemingsniveau door te lopen. Per fase worden veel voortkomende patronen en voorbeelden besproken waarbij de kanttekening gemaakt wordt dat het geen stap-voor-stap handleiding betreft.

Fase een: kritieke massa:

  1. Klein beginnen
  2. Cross-functionele teams samenstellen
  3. Het gouden zwaard (doorklieven bureaucratie)
  4. Ontwerp een goed experiment (hypothese, vervolgactie, risicobeheersing, connectie met blinde aanname)
  5. Ontwikkel nieuwe manieren om succes te meten (leidende indicatoren)
  6. Werk met uitzonderingen
  7. Leg deze manier van werken uit in termen die de organisatie kan begrijpen.

Fase twee: Opschalen:

  1. Stel vast met welke uitdagingen de pilotteams te maken kregen
  2. Implementeer een wijdverspreide uitrol
  3. Vind pleitbezorgers op directieniveau en maak gepast gebruik van hun expertise
  4. Train vertegenwoordigers van alle interne functies
  5. Zet een inhouse coachingsprogramma op
  6. Mechanismen voor het opzetten van gedoseerde financiering en groeibesturen.

Fase drie: Dieperliggende systemen:

  1. Van poortwachtersfunctie (vertragend) naar faciliterende functie (versnellend). Maak handleiding in begrijpelijke taal met parameters waarbinnen innovatieteams vrij zijn hun werk te doen
  2. Dubbelrollen: ondersteunen ondernemersinspanningen van product- en projectteams, en ontwikkelen ondernemersprocessen om hun eigen functies te stroomlijnen
  3. Testen en valideren
  4. Inbakken van de ideeën en de werkwijze in het DNA van het bedrijf.

Startup methode (QRC, 180103) v1.0Downloaden: Startup methode (QRC, 180103) v1.0

Dit deel wordt afgesloten met een uitgebreide toelichting op de ingewikkelde materie van innovatie-accounting. Wat is innovatie-accounting, de rol van het groeibestuur en de drie niveaus (dashboard, businesscase en netto contante waarde) om daarmee de vage taal van het ‘leren’ naar de harde taal van dollars of euro’s te vertalen.

Groeibestuur verantwoordelijkheden:

  • Optreden als centrale verantwoordingsinstantie van de startup.
  • Optreden als centraal punt voor informatievoorziening over de startup.
  • Gedoseerde financiering bieden aan startup-teams.

In het laatste deel ziet de auteur als belangrijkste toepassing van de startup methode het opbouwen van een open en innovatieve samenleving. Hoe komen we tot een overheidsbeleid dat ondernemersvriendelijk is en de startup methode als een nieuwe maatschappelijke beweging om daarmee een antwoord te hebben op de volgende punten:

  • Een epidemie van kortetermijndenken.
  • Een gebrek aan kansen op het gebied van ondernemerschap.
  • Een gebrek aan leiderschap.
  • Geringe groei en instabiliteit.

Conclusie. Als je de Lean Startup gelezen hebt dan is dit boek een mooie aanvulling en biedt je praktische handvatten, vele voorbeelden en verdieping om de continue transformatie naar meer agility vorm te geven door de startup als bouwsteen in te zetten en ondernemerschap te promoten. Maar onderschat het niet, om als bedrijf zo’n transformatie door te maken is een zeer zwaar traject zoals dit ook helder naar voren komt in dit niet altijd even vlot te lezen boek.

Bestellen: De startup methode