Tag Archives: kid

Recensie: Projectstrategie: Roadmap naar projectsucces. Voorkom zwalken, wees voorbereid!

kwd-boekenreeks-nr8-projectstrategie-coverLuuk Ketel, Gerard Meijer, Arjan Jonker en Peter Storm hebben ondertussen deel 8 in hun KWD-reeks van projectmanagementboekjes uitgebracht met als titel Projectstrategie: Roadmap naar projectsucces. Voorkom zwalken, wees voorbereid! Het boekje werd gelanceerd tijdens de afgelopen week gehouden succesvolle KWD Projectmanagement Vakdag 2018 (Agile: Back to the Future of Project Management).

Ook dit boekje is weer fraai opgemaakt met mooie foto’s uit de rugby wereld waarbij de strategie om een wedstrijd te kunnen winnen symbool staat voor het met succes realiseren van een project. Het boekje leest verder vlot weg en bestaat uit zes hoofdstukken.

Zoals uit de titel al afgeleid kan worden krijgen we met dit boekje een pleidooi voor het doen van een strategische verkenning en het opleveren van een projectstrategie (max. 4 A4tjes). Na lezing heb ik het gevoel dat het aanvullend opleveren van een projectstrategie symptoombestrijding betreft.

Dat er nog veel te winnen valt, zoals de auteurs aangeven om projecten goed op de rails te krijgen en te houden onderschrijf ik van harte. Maar ik zou beginnen om bestaande instrumenten in de projectmanagementwereld correct te gaan toepassen.

In het eerste hoofdstuk wordt bijvoorbeeld ingezoomd op het feit dat we bij projecten op routines draaien. Kijken we naar PRINCE2 (n.b. Ik zeg niet dat PRINCE2 zaligmakend is, maar afhankelijk van de situatie kan PRINCE2 een juiste keuze zijn, zoals een agile aanpak of een programma-aanpak dat bij andere omstandigheden ook kan zijn) waarbij het zevende principe aangeeft dat je je project op maat moet maken rekening houdend met de context (type project, grootte, complexiteit, contracten, etc), externe omstandigheden (wet en regelgeving, standaarden, gezondheid, veiligheid, duurzaamheid, etc) en interne omstandigheden zoals processen, methoden, beleidsrichtlijnen, organisatievolwassenheid, cultuur etc. Als we dit principe nu niet hanteren dan gebeurt dit ook niet als onderdeel van een projectstrategie. Ook zien we dat het leren van ervaringen vanuit andere projecten niet plaats vindt. Andere voorbeelden in dit hoofdstuk laten zien dat portfoliomanagement onvoldoende wordt toegepast. M.i. Moet je dat dan niet op projectniveau met een projectstrategie compenseren maar bij de bron aanpakken.

Dia1In een volgend hoofdstuk wordt de kern van projectstrategie beschreven. “Projectstrategie geeft richting aan de wijze waarop je de grootste uitdagingen van het project aanpakt, zodat je het strategische doel van het project kunt bereiken. Projectstrategie vertelt je niet precies hoe je dat moet doen.” Ook hier bieden bestaande methoden handvatten, om te beginnen met de business case en projectaanpak in het projectvoorstel. Ook het onderdeel strategische sturing waarin projecten maar uitgebreid mogen worden, de verkeerde projecten prioriteit krijgen of ‘eigen projecten eerst’. Dit zijn aspecten die met goed portfoliomanagement opgepakt moeten worden en niet op projectniveau gecompenseerd moeten worden.

Hoofdstuk 3 beschrijft enerzijds een door de auteurs gedefinieerd strategisch manifesto en anderzijds een projectstrategie framework wat m.i. een prima handvat is om te gebruiken bij het op maat maken, het invullen van de projectaanpak, het neerzetten van de juiste governance, het doen van risicoanalyse en het neerzetten van een heldere business case. Maar zoals gezegd vastlegging in een afzonderlijk projectstrategiedocument is daarmee overbodig of dubbel werk. In hoofdstuk 5 wordt dit framework uitgebreid met een creatieproces waarbij rekening gehouden wordt met bedrijfsstrategie en doelen, strategisch manifesto, de context van het project en bestaande routines en tenslotte ervaringen uit eerdere projecten. De bij de context genoemde vragen zou ik zelf als een SWAT-analyse als onderdeel van het portfoliomanagementproces opnemen. De stakeholderanalyse met bijbehorende communicatiestrategie en interventieplan hoort uiteraard wel op projectniveau uitgevoerd te worden maar dat komen we ook tegen in alle bekende projectmanagementaanpakken.

Het tussenliggende hoofdstuk 4 legt de link tussen generieke bedrijfsstrategieën zoals onderkend door Porter (lagekosten-, differentiatie- en focusstrategie), Storm (first mover, efficient follower en alliance builder) en de bijbehorende projectstrategie (projectaanpak en governance). Daarnaast wordt gekeken naar de drie stadia initiatie, realisatie en implementatie die projecten doorlopen met bijbehorende kernopgaven en karakter.

In het laatste hoofdstuk geven de auteurs drie praktijkvoorbeelden hoe het projectstrategie framework succesvol is toegepast. In alle drie de voorbeelden wordt het gebruikt als een soort audittool waarbij in het derde voorbeeld ook een aantal aanbevelingen gegeven worden om het project weer op de rails te krijgen. Ook hier zou ik zeggen dat bij zo’n audit, los van het fenomeen projectstrategie, je toch altijd gaat kijken naar de business case, de externe omgeving van het project, de interne omstandigheden en de gekozen governance om op basis van de bevindingen aanbevelingen te doen.

Conclusie. Het boek clustert de business case, interne aanpak, externe omstandigheden en governance als projectstrategie en neemt je mee welke keuzes je hierbij kan maken om de kans op succes te verhogen. En daar is niets mis mee. Persoonlijk zou ik het echter niet in een afzonderlijk projectstrategiedocument verwoorden. M.i. hoor je dit al verwoord te hebben in bijvoorbeeld een project canvas of projectvoorstel.

Het boekje is voor professionals gratis verkrijgbaar op de site van KWD Resultaatmanagement: www.kwdrm.com

Advertisements