Boekrecensie: Projectmanagement na vandaag van John Hermarij en Michiel Louweret

7*7*4=excelleren

images-1Heerlijk om weer eens een boek over projectmanagement te lezen dat je niet meeneemt in een specifieke methode maar je laat nadenken waar je mee bezig bent en of je er niet meer uit kan halen.

John en Michiel onderkennen een zevental maatschappelijke en technologische trends die van invloed kunnen zijn op het succes van hun projecten en waarop projectmanagers moeten inspelen door het ontwikkelen van nieuwe competenties. Kunnen projectmanagers dit alleen, nee, ook de organisatie zal hieraan bij moeten dragen. In het boek worden vier organisatiekwaliteiten naar voren geschoven die de projectmanager helpen om te excelleren.

Tussen trends, competenties en organisatiekwaliteiten bestaat volgens de schrijvers samenhang. Deze samenhang wordt verder uitgewerkt tussen trends en organisatiekwaliteiten en tussen competenties en organisatiekwaliteiten. De samenhang tussen de trends en competenties ben ik echter niet expliciet tegengekomen.

Kijkend naar de trends dan zien we: grenzen vervagen, de transparante wereld, de flexibele arbeidsmarkt, werkende vrouwen, toenemende standaardisering, schurende generaties. Terecht stellen de auteurs dat er meer trends kunnen zijn. Persoonlijk had ik ook duurzaamheid verwacht of iets over de snelheid waarmee alles zich ontwikkeld, er zijn mensen die voorspellen dat het moment waarop de mensheid de grenzen van de biologie overstijgt, steeds dichterbij komt. Wat gaat dat betekenen voor ons vakgebied?

Vervolgens komen de competenties aan bod. Aandacht globaliseren, betrekkingen harmoniseren, strategisch scherpstellen, ethisch beïnvloeden, pragmatisch standaardiseren, stress balanceren en iteratief excelleren. Iedere competentie wordt toegelicht en wat het betekent tijdens het opstarten, uitvoeren en afsluiten van een project. Of aandacht globaliseren altijd betekend dat het later beter moet zijn dan nu weet ik niet. Wat is beter? Ik vraag mij, als vader, wel eens af, of mijn kinderen het later beter gaan krijgen, terwijl dat voor alle naoorlogse generaties toch een soort van gegeven was. Het pleidooi om je te verdiepen in de ander, in zijn/haar cultuur onderschrijf ik van harte. Een van de eerste dingen die ik doe als ik in het buitenland een training of workshop moet geven is het lezen van een boekje over gewoontes en etiquette van het betreffende land. Projectmanagers na vandaag moeten een volwaardige gesprekspartner zijn van de opdrachtgever. Dit betekent dat je als projectmanager niet alleen op het proces zit, je moet begrijpen wat leeft en speelt binnen de organisatie waar je werkzaam bent. Je zult professionele relaties moeten opbouwen, echtheid, empathie en respect moeten tonen en willen leren. Ook de competentie pragmatisch standaardiseren is mij uit het hart gegrepen. Denk aan het schilderij van Magritte, “Ceci n’est pas une pipe”. Ik houd cursisten wel eens voor dat als zij een project managen en zij letterlijk alles doen wat in het officiële PRINCE2 manual staat zij dit project NIET volgens PRINCE2 doen. Een van de principes is namelijk het op maat maken en je hebt de principes te respecteren. Als je iets doet, een document wilt schrijven, vraag je dan af, voegt dit wat toe aan het bereiken van het succes. Indien niet, verspil er dan geen tijd aan. De laatste competentie iteratief excelleren spreekt mij ook aan. Ik krijg hier een onderbouwing aangereikt die ik nu dankbaar kan gaan gebruiken. In mijn opleidingsplannen heb ik naast verschillende leerinterventies ook een tijdspanne staan van 5 tot 7 jaar dat je als projectmanager werkzaam moet zijn (training on the job) voordat je de stap naar senior kan maken. Dat zijn ongeveer 10.000 uur. In het boek is dit ook het uitgangspunt dat je 10.000 uur moet oefenen voordat je excelleert. Ook het aspect om continue opzoek te gaan naar gelegenheden om je talent, vanuit je passie, verder te ontwikkelen in plaats van te focussen op je zwaktes hoor ik graag. Denk hierbij ook aan het verhaal van de hockeydames coach Mark Lammers en de Olympische Spelen. In eerste instantie oefende hij met zijn spits op haar zwakke plek en het lukte maar niet. Pas op het moment dat er energie gestopt werd in haar sterke punten ging het lopen (en daarna ook op haar zwakke punten en de winnende goal in de finale werd op haar zwakke plek gemaakt). Het competentiedeel wordt afgesloten met een handige samenvatting waarbij per competentie een paar vragen gegeven worden die je jezelf kan stellen bij de start, tijdens de uitvoering en bij de afsluiting van een project.

Het laatste deel gaat over de organisatiekwaliteiten en de samenhang met de trends en de competenties. De vier samenhangende organisatiekwaliteiten zijn autonomie, gezamenlijkheid, discipline en vernieuwingszin. Deze organisatiekwaliteiten vormen de voedingsbodem waarop projectmanagementcompetenties groeien, terwijl projectmanagement bijdraagt aan de ontwikkeling en instandhouding van kwaliteiten. Denk aan de opmerking die recentelijk rondging op LinkedIn. CFO asks CEO: “What happens if we invest in developing our people & then they leave us?” CEO: “what  happens if we don’t, and they stay?”

Wat mij betreft was het aanschaffen van dit boekje zijn geld meer dan waard en heeft het mij aan het denken gezet en doet dat nog steeds waarom 7*7*4=excelleren.

Advertisements

One response to “Boekrecensie: Projectmanagement na vandaag van John Hermarij en Michiel Louweret

  1. Pingback: Recensie John Hermarij & Michiel Louweret - Projectmanagement na vandaag

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s